گلایل

شجاعت در خانه آوا

خانه آوا، جایی شد که گلایل در میان بچه‌ها و مربی‌هایش، در کنار آدم‌هایی که ابتدا برایش غریبه بودند، شروعی تازه را تجربه کرد. با تمام سختی‌ها و زخم‌های گذشته، کم‌کم مسیر خودش را پیدا کرد. با تلاش و پشتکار، کلاس چهارم را با نمره‌های عالی گذراند و حالا کلاس پنجم را شروع کرده است. ما به او قول داده‌ایم که رویاهایش را به واقعیت تبدیل کنیم، اما حقیقت این است که خود گلایل بهتر از هر کسی یاد گرفته که چطور از هیچ، همه‌چیز بسازد، مثل داستان زندگی خودش.

او در کلاس‌های موسیقی و کمک‌آموزشی آوا شرکت می‌کند و هر روز بهتر از قبل می‌شود. حالا در مدرسه هم پیشرفت کرده‌است.

ذهنی خلاق و دست‌هایی ماهر دارد. عاشق ساختن است؛ چه ساختن یک مدار الکترونیکی کوچک باشد، چه آینده‌ای که هنوز در حال شکل‌گیری است.

علاقه‌اش به روباتیک را کشف کرده‌ایم؛ یک نیکوکار مهربان، هزینه‌ کلاس رباتیک خارج از موسسه را می‌پردازد تا در شکوفایی استعداد این فرزند نوجوان سهیم باشد.

گلایل در کارگاه سفالگری آوا، سفال‌هایی می‌سازد که هرکدام قصه‌ای از امید در خود دارند. انگار که هر تکه از سفالش، بازتابی از داستان زندگی خودش است. شاید برای همین است که سفالگری در آوا طرفدار دارد؛ بچه‌ها هر روز قصه‌هایشان را با رنگ و گل می‌سازند و ما از تماشای این خلق شدن‌های کوچک، پر از امید می‌شویم.

گلایل با بچه‌ها و در کنار همیارهای خانه آوا، بازی‌های فکری انجام می‌دهد و یاد گرفته که چطور مسائل را حل کند. اکنون می‌داند که در زندگی، مثل همین بازی‌های فکری، همیشه راه‌حلی وجود دارد؛ فقط باید پیدایش کرد.