نویسنده سایت*آغاز قصه — «سرو کوچک، شکوفهای میان آتش»*
سرو کوچک ما، دختریست با قلبی سرشار از شجاعت. درست زمانی که هنوز دنیای اطراف برایش ناشناخته بود، طعم تلخ جدایی و خشونت را چشید. پدر و مادرش از هم جدا شدند و مادر قصد مهاجرت داشت، اما پدر مانع شد. در شش سالگی، مادر برای گرفتن حضانت تلاش کرد، اما جدال میان والدین به تراژدی ختم شد؛ پدر روی سرو و مادرش اسید ریخت. مادر جان باخت و سرو از نواحی مختلف بدن آسیب دید. این حادثه جسم و روح نحیفش را جریحهدار کرد و تا سالها بعد اثرش را با بروز نگرانی، اضطراب، وابستگی عاطفی در سرو نشان داد. پس از محاکمه، پدر به قصاص محکوم شد، اما خاطره تلخ و ترس از آن حادثه هنوز بخشی از زندگی روزمره سرو است.
*میان راه — «خانه آوا، بازگشت به زندگی»*
پس از چندین عمل جراحی و پشت سر گذاشتن سختیهای بیشمار، سرو کوچک در مرداد ۱۴۰۳ به خانه آوا آمد. سه سال از تحصیل عقب مانده بود، اما با تلاش مربیان، اکنون کلاس سوم را با موفقیت پشت سر گذاشته است. وابستگی عاطفی او به مادربزرگ همچنان پابرجاست و خاطرات تلخ گذشته و تأثیر رفتار پدر هنوز در احساسات روزمره او نمایان است. مسئولان آوا با فعالیتهای هنری و بازیهای گروهی تلاش میکنند روحیه او را حفظ کنند. نقاشی و هنر برای سرو راهی است تا دردهایش را بیان کند و طعم لحظههای تلخ گذشته را کمی سبکتر کند. ارتباط تصویری با مادربزرگش نیز مرهمیست بر زخمهای دلش.
*فردای روشن — «شکوفههای امید و نقاشی زندگی»*
سرو کوچک در انتظار روزی است که با مادربزرگش دوباره پیوند یابد و آیندهای پرامید داشته باشد. او یکی از اعضای پر و پا قرص کتابخانه است و در امور کتابداری کمک میکند. سرو با تمام سختیها، عشق به زندگی و هنر را در دل نگه داشتهاست و با نقاشیهای خلاقش، آن چه را که در دل دارد به طرح و رنگ تبدیل میکند تا شاید بتواند بخشی از گذشتهی سرد و تأثیر رفتار پدر را مرهم نهد. قصهی او به ما یادآوری میکند که حتی پس از بزرگترین رنجها، قلب کودکان میتواند شکوفا شود و نور امید دوباره بدرخشد.